سرکه

کاربر

بیماری ها ، داروها ، تشخیص ، درمان و ...

نام های دیگر: خل (الخمر)، وینگر، استوم، اوکزوس، شکر سرب، فینقون، اسید استیک.

مزاج: سرد و خشک، درجه 2

مصلح: کاهو، به، بادام، شیر تازه دوشیده، شیرینی های طبیعی، روغن بادام شیرین.

ترکیب شیمیایی: آهک، اسید استیک، اسید مالیک، تارتارات اسید بطاس، مواد کانی و عالی.

مشخصات: سرکه نوعی مایع اسیدی است که از تخمیر اتانول الکل (اتیلیک) به دست می آید و حاوی اسید استیک (اسیداتانولیک) است غلظت اسیداستیک در سرکه های خوراکی موجود در بازار که بیشتر مصرف آشپزخانه ای دارند بین ۴ تا ۸ درصد و سرکه هایی که برای تهیه ترشیجات استفاده می شوند. تا ۱۸ درصد می باشد سرکه طبیعی همچنین حاوی مقدار کمی اسید تارتریک، اسید سیتریک و دیگر اسیدهای گیاهی است. سرکه از زمان باستان مورد استفاده بوده و یکی از مواد مهم آشپزی در اروپا و آسیا می باشد. کلمه «Vinegar» از نام قدیمی فرانسوی Vin Aigre به معنی شراب ترش مشتق شده است. از هزاران سال قبل انسان سرکه را تهیه و مصرف میکرده است. در ظروف خاکستردان مرده های مصر مقادیر بسیار کمی سرکه کشف شده که مربوط به سه هزار سال قبل از میلاد مسیح می باشد. طبق مستندات به دست آمده در چین سرکه از دو هزار سال قبل از میلاد در آنجا تهیه می شده است. در تورات از سرکه به عنوان یک ماده خوشمزه (مطبوع) یاد شده است. حضرت عیسی (ع) در حالی که روی صلیب بوده سرکه را توصیه نموده است حضرت رسول اکرم (ص) مصرف سرکه را به عنوان چاشنی مقوی توصیه فرموده اند و در سنت های اسلامی سرکه یکی از چهار ماده (چاشنی) طعم دهنده خوراکی است. در سال ۱۸۶۴ لوئی پاستور نشان داد که سرکه حاصل یک تخمیر طبیعی می باشد. گزارشهایی از تحریک و سوختگی غشاء مخاطی گلو در اثر مصرف نوعی قرص سرکه وجود دارد. برعکس داستان های افسانه ای از سرکه نمی توان برای سم زدایی مواد موجود در حشیش در آزمایش ادرار استفاده نمود. زمانی که درب ظرف سرکه باز باشد، اصولاً در آن (مادر سرکه) تولید میشود و چون مصرف آن ممکن است مضر باشد برای مصرف خوراکی باید آن را صاف نمود. در یک افسانه فرانسوی در همه گیری طاعون سیاه چهار دزد که موفق شده بودند از خانه های قربانیان طاعون سرقت کنند خودشان به این بیماری مسری مبتلا نشدند عاقبت وقتی دستگیر شدند قاضی از آنها پرسید چطور جان سالم بدر برد ماند. آنها ادعا کردند که یک زن پزشک به آنها محصولی ساخته شده از خیسانده سیر در سرکه سیر ترشی فروخته است و آنها از آن مصرف کرده اند. بعدها یادداشت های گوناگون آنها را (چهار دزد سرکه) نام گذاشتند. همچنان که در متون قدیمی از جمله قانون ابن سینا و مخزن الادویه و منابع جدید ذکر شده است مصرف بیش از حد سرکه عوارض جانبی مختلفی دارد و باید در مصرف آن تعادل را رعایت نمود. همان طور که گفته شد، سرکه از منابع مختلف طبیعی و مصنوعی به دست می آید که البته نوع طبیعی آن اثرات به مراتب کاملتر و عوارض کمتری دارد سرکه های مصنوعی اصولاً مخلوطی از اسید استیک و آب هستند که بسیار ارزان تهیه شده و ممکن است به جای سرکه طبیعی در محصولات غذایی استفاده شوند. اصولاً بهترین سرکه سرکه طبیعی است که روند تولید آن طولانی می باشد. مطالعه منابع معتبر، سنتی همچون قانون ابن سینا و مخزن الادویه و مقایسه آنها با مطالعات جدید نشان می دهد که بسیاری از اثرات ذکر شده در مورد سرکه با هم مطابقت و مشابهت دارند. یکی از استفاده های جالب سر که در پزشکی تشخیص سرطان دهانه رحم می باشد. در این روش که از سرکه با غلظت ۳ تا ۵ درصد استفاده می شود رنگ سلول های آسیب دیده (تحت تأثیر سرطان) به سفید تغییر می کند و این آزمایش ساده و مفیدی است که میتواند در تشخیص های اولیه این مورد استفاده شود. بسیاری از کارخانجات تهیه سرکه آن را پاستوریزه می کنند تا موجودات (میکروارگانیزم ها) زنده آن از بین برود و سرکه در طول نگهداری بدون تغییر باقی بماند. در کتاب مخزن الادویه شرح نسبتاً مفصلی از شرایط، مدت ظروف و دیگر عوامل موثر در تهیه انواع سرکه طبیعی و تفاوت آنها با یکدیگر بیان شده است.

خواص:

دافع بلغم
اشتها آور
قاعده آور
رفع عطش
درمان چاقی
درمان ترومبوز
زیادکننده بزاق
درمان سرطان‌ها
درمان خلط خونی
رقیق کننده خون
دافع اخلاط غلیظ
درمان ورم طحال
درمان سوء هاضمه
درمان سوختگی ها
درمان بواسیر (بخور)
تقویت کننده حافظه
درمان خارش پوستی
درمان سنگینی گوش
ضدعفونی کننده بدن
درمان گزیدگی حشرات
درمان خناق (با آرد جو)
درمان چربی خون ناشتا
درمان جوش سیاه پوست
درمان بی خوابی (با عسل)
درمان یرقان (با شیره انگور)
درمان زگیل (با آبلیمو بمالید)
درمان زردی چشم (استنشاق)
درمان ورم کلیه (سرکه سیب)
درمان‌نقرس (به صورت مالش)
درمان ‌مسمومیت (سرکه سیب)
درمان اسکوربوت (مالش با عسل)
درمان مشکلات کبد (آش سرکه)
درمان درد دندان (با زیره و صعتر)
احتمال جنین دختر را بالا می برد.
درمان انگل ها (ناشتا یک حبه قند)
درمان خلل و فرج (با دو برابر ادکلن)
شفافیت پوست (آبکشی با سرکه پوست)
درمان ورم پستان (با آرد جو ضماد کنید)
صفرابر (ولی برای کیسه صفرا مضر است)
درمان نفس تنگی (با عسل به صورت گرم)
درمان سیاهی زیر چشم (سرکه انگور با عسل)
درمان سردرد (مالش بر پیشانی سردردهای گرم)
درمان مننژیت (با روغن بادام و روغن گل و گلاب)
درمان ‌سکسکه (قند را در آن فرو کنید و مک بزنید)
موثر در سیاه کردن مو (با حنا و برگ سدر ضماد کنید).
درمان افتادگی لوزه‌ها یا تورم لوزه‌ها (غرغره با مخلوط آب).
فرم دادن موهای خشن (بعد از آبکشی به مو سرکه و آب بمالید)
درمان خارش سر (شانه را در سرکه سیب فرو ببرید و شانه کنید).
درمان استسقاء (کمی مازریون در آن خیسانده باشند و با کمی عسل)
درمان شوره سر (آب و سرکه قبل از شامپو زدن یعنی با پنبه آغشته با آن بمالید).
گرفتن سرکه انگور پای دندان ها، ورم و درد لثه که از گرمی مزاج باشد را درمان می کند.
کمی کافور با سرکه انگور ترکیب کنید و بر پشت چشم ضماد کنید، ورم پلک چشم را از بین می برد.
ریختن یک قطره سرکه کهنه در گوش برای تسکین درد گوش مجرب است و کرم داخل گوش را می کشد.
اگر فردی به حالت بی هوش افتاده است، دو سه قطره سرکه در بینی او بچکانید، سبب بهوش آمدن شخص می شود.
برای درمان بواسیر هر روز سرکه انگور را روی سنگ داغ کرده بریزید، مقعد را لخت کرده روی آن بگیرید و آن را بخور دهید.
بخور سرکه انگور در گوش برای رفع طنین صدای گوش، سنگینی شنوایی، باز کردن گرفتگی ها و تقویت شنوایی مفید است.
تخم ترب کوبید را با سرکه انگور مخلوط کرده ضماد نمایید، قانقاریا یا مردگی اعضاء که در اثر عفونت های مزمن باشد را درمان می کند.
سرکه انگور را کف دریای ساییده مخلوط کنید و هر روز صبح و شب بر موضع بمالید، تکرار مالیدن آن بر هر موضع باعث لاغر کردن آن عوض خواهد شد.
250 گرم سرکه را در یک کیلو عسل بجوشایند تا به قوام آید، بعد کم کم و به مرور بخورید، سرفه بلغمی که همراه با بند آمدن نفس باشد را درمان می کند.
هر صبح و شب هر بار یک مثقال زیره را نیم کوب کرده در یک استکان سرکه بجوشانید، بعد آن را صاف کرده بخورید، تب های دوره ای را درمان می کند.
دائم سرکه انگور کهنه را بو کنید و هر شب سرکه را با گلاب مخلوط کرده در چشم بچکانید، زردی چشم که پس از بیماری یرقان مانده باشد را مترفع می کند.
اگر آهک آب ندیده را در سرکه انگور حل کنید و هر شب به جایی که می خواهید مو روییده نشود بمالید، کم کم پیاز مو را ضعیف می کند و دیگر مو نمی روید.
اگر خانم ها سرکه سفید را با آب جوشیده سرد شده مخلوط کنند و هر روز به جای آب معمولی با آن آب خود را بشویند، خارش اطراف رحم را برطرف می کنند.
خانم ها به منظور دختر دار شدن قبل از نزدیکی، دو قاشق غذاخوری سرکه سفید، را در یک استکان آب مخلوط کنند و داخل رحم را با آن به وسیله سرنگ شستشو دهند.
با نخود و لوبیا آب گوشتی تهیه کنید، بعد سرکه شیره را با آن مخلوط کرده و بخورید، این عمل را هر روز تکرار کنید، عصر همان روز 250 گرم سرکه شیره را با آب مخلوط کرده و مثل شربت بنوشید، شیر را زیاد می کند.
بیشترین مصرف سرکه در دنیا به صورت خوراکی همراه با غذاهاست. از عمده ترین مصارف آن تهیه انواع ترشیجات، سالادها، سس ها و به همراه صدها نوع غذا در نقاط مختلف جهان می باشد.
به طور کلی برای اشخاص پیر و سالخورده، اشخاص سوداوی مزاج، بیماران مبتلا به بیماری های ریوی، سرفه تازه و خشک، درد مفاص، ضعف احشاء و آلاات داخل شکم، برای رحم، اعصاب و افعال مرتبط با اعصاب، نیروی جنسی و سرد مزاجان مضر است. مداومت در خوردن آن موجب استسقاء ضعف دید چشم، زردی رنگ رخسار و لاغری بدن می شود.
مصارف زیادی از سرکه از هزاران سال قبل اقوام و فرهنگ های مختلف سرکه را برای مصارف گوناگونی استفاده می کردند. بعضی از این ادعاها در سال های اخیر به صورت کلینیکی مورد تحقیق قرار گرفته اند و اثرات مفید و یا عوارض جانبی آنها مطالعه شده است.
امکان کاهش کلسترول و تری گلیسرید خون: در سال ۲۰۰۶ میلادی اثر کاهش کلسترول و تری گلیسرید سرکه به طور قابل توجهی در موش های آزمایشگاهی مشاهده شده است. مشابه این آزمایش روی انسان نیز انجام و کاهش مرگ و میر در بعضی امراض قلبی با مصرف سرکه در افراد داوطلب مشاهده شده است. احتمال اثر سرکه در موارد مذکور در انسان وجود دارد.
کنترل قند خون: در افراد دیابتی قبل از تولید داروهای کاهش قند خون افراد دیابتی برای کاهش قند خون از سرکه استفاده می کردند. مصرف حدود ۲۰ میلی لیتر یا دو قاشق غذاخوری سرکه به همراه غذا یا در طول رژیم روزانه می تواند قند خون افراد دیابتی و سالم را پایین بیاورد مصرف سرکه در بعضی افراد می تواند تا ۳۰ درصد قند خون آنها را کاهش دهد.
کنترل رژیم غذایی: مجموعه ای از آزمایش ها نشان داده است که مصرف سرکه به همراه غذا باعث احساس سیری و در نتیجه کاهش مصرف غذا می گردد.
عفونت ها: سرکه به عنوان یک ضد عفونی کننده از زمان بقراط که در سال های ۳۷۷ تا ۴۶۰ قبل از میلاد میزیست به کار میرفت این دانشمند سرکه را برای برطرف کردن سرفه های پایدار توصیه میکرد باور عمومی بر این باور است که سرکه خاصیت ضد عفونی کنندگی دارد در حالی که سرکه می تواند به عنوان ضد میکروب برای پاک کردن سطوح پخت آشپزخانه و محل های شستشو به کار رود، مطالعات نشان داده است که مصرف خوراکی و موضعی آن دارای خاصیت از بین برنده عفونت ها، قارچ ها و شپش نیست.
استفاده های دیگر دارویی سرکه: مالیدن سر که بر روی محل نیش ستاره دریایی سم آن را غیر فعال میکند البته قرار دادن محل نیش در آب گرم نیز همین تأثیر را دارد. برای این کار میتوان محل گزش را حدود ۴ دقیقه در آب ۳۵ درجه قرار داد. این کار باعث کاهش درد میگردد و علت آن غیر فعال شدن سموم در حرارت است. همچنین از سرکه گاهی به عنوان اسپری (دئودرانت) ضد عفونی کننده استفاده می شود.
پاک کنندگی: سرکه سفید اکثراً به عنوان پاک کننده لوازم خانگی مصرف دارد این امر به علت خاصیت اسیدی آن می باشد که می تواند مواد معدنی (جرم) لوازم شیشه ای، کتری قوری دستگاه قهوه جوش و سطوح صاف و صیقلی را حل کند. اصولاً سرکه را باید با آب رقیق کرد تا دیواره این وسایل آسیب نبیند. سرکه یکی از بهترین حلال ها برای پاک کردن رزین های اپوکسی، حتی انواع سخت شده است. روزنامه مجاله شده اغشته به سر که برای پاک کردن سطوح شیشه و آینه، به خصوص وقتی چرب ستند، هنوز از روش های سنتی در انگلستان می باشد برای پاک و براق کردن اشیای برونزی (برنجی) می توان از سرکه استفاده نمود. جدیداً سرکه به عنوان محلول سبز برای تمیز کردن بیشتر لوازم خانگی در بازار ارائه می شود. به عنوان نمونه برای تمیز کردن محل ادرار حیوانات دست آموز و یا به عنوان علف کش مورد استفاده است.
خاصیت علف کشی: سرکه میتواند به عنوان علف کش مورد استفاده قرار گیرد ریشه نمیتواند اسید استیک را جذب کند و فقط قسمت هوایی علفها را از بین می برد به همین دلیل گیاهان چند ساله می توانند به رشد خود ادامه دهند. سرکه های طبیعی که بیشتر مورد توجه بوده و در دسته اورگانیک طبقه بندی می شوند و به این نام مشهورند در کشتزارها باغ های میوه و گل مورد استفاده قرار می گیرند. سرکه های تجاری که برای مصارف خانگی است اصولاً دارای ۵ درصد اسید استیک هستند و سرکه های با غلظت بیشتر از ۱۰ درصد اسید استیک به دقت زیادی احتیاج دارند؛ چون برای پوست مضرند. محلول های قوی تر که بیش از ۵ درصد اسید استیک دارند اصولاً با مارک استفاده های خاص از جمله علف کش در فروشگاه های عمومی در دسترس هستند.

مضرات:

فلج
سل
لقوه
کلیه
آسم
روده
بواسیر
نازایی
نقرص
سردرد
لاغری
مفاصل
یبوست
اعصاب
تاری دید
روماتیسم
داءالرقص
ورم معده
زخم روده
زخم معده
زنان‌حامله
افراد مسن
آلبومینوری
استفراغ گرم
کلسترول بالا
سرماخوردگی
تصلب شرایین
زردی رخساره
زیاد کننده سودا
کبد (زیاده روی)
ریه‌های ضعیف
اسید اوریک بالا
مزاج‌های خشک
سنگ های آهکی
سنگ کیسه صفرا
معده های ضعیف
اسیدی کننده خون
کند کننده دندان ها
ورم کلیه (زیاده روی)
ورم پروستات (زیاد آن)
سوءهاضمه (زیاده روی)
تحریک مخاط (زیاده روی)
چسبندگی پلاکت های خون
صدمات ناحیه گلو و حنجره از مصرف سرکه سیب گزارش شده است. همچنین مصرف خوراکی طولانی و زیاد سر که میتواند باعث کاهش پتاسیم پوکی استخوان و افزایش آنزیم رنین معده شود.

طرز تهیه سرکه انگور: روش اول: سرکه مایع ای است ترش مزه، دارای حالت اسیدی که آن را به طور کلی از تخمیر میوهایی که دارای گلوکز می باشند تهیه کنند. آب انگور را گرفته و صاف می کنند یا بدون صاف کردن با تفاله های داخل آن، همه را داخل خم سفالی یا چینی یا بشکه ای می ریزند و معادل ده درصد وزن آب انگور، سرکه پاک مرغوب در آن ریخته و سر خم را محکم می بندند و در آفتاب یا جای گرم می گذارند تا برسد. روش دوم: قبل از ریختن سرکه مرغوب به داخل آب انگور صبر می کنند تا آب انگور بجوش آید، سپس سرکه و نمک را اضافه می کنند و می گذارند تا برسد و ترش شود. (بهترین سرکه ها سرکه انگور فخری شیرین است و هرچه انگور شیرین تر باشد سرکه آن مرغوب تر خواهد شد). (اصولاً سرکه از اکسیداسیون اتانول الکل (اتیلیک) به وسیله باکتری ها تولید میشود. اتانول از مواد زیادی همچون تخمیر آب میوه ها، شراب آبجو، شراب سیب و یا به روش مصنوعی از گازهای طبیعی و مشتقات بنزنی به دست می آید سرکه در سطح تجاری به وسیله تخمیر سریع و یا کند تولید می شود. تخمیر کند بیشتر مربوط به روش های سنتی است که هفته ها یا ماه ها طول می کشد در این روش مجموعی از سلولز محلول باکتری ها و اسید استیک به صورت لجنی که مادر سرکه خوانده می شود در مدت طولانی تولید می گردد. در حالی که در تخمیر سریع مادر سرکه به طور دستی قبل از هوا و اکسیژن دادن به مخلوط اضافه می شود تا سرعت تخمیر زیاد شود در این روش از یک پمپ برای اکسیژن دهی استفاده شده و عمل از ۲۰ ساعت تا سه روز کامل می گردد).

انواع منابع تولید سرکه: مالت: سرکه مالت از جو تهیه می گردد در این روش نشاسته به مالتوز، سپس به آبجوی قوی و در نهایت به سرکه تبدیل میشود. رنگ این نوع سرکه قهوه ای روشن است. شراب این سر که از شراب سفید یا قرمز تهیه میشود و پر مصرف ترین نوع در خاورمیانه و اروپای مرکزی است. این نوع سر که کیفیت خوبی دارد بهترین سر که شراب به مدت دو سال در ظروف چوبی عمل می آید شراب سفید تر که شراب سیب که به نام سر که سایدر خوانده میشود رنگ زرد مایل به قهوه ای دارد. این سرکه بیشتر به صورت صاف و پاستوریزه نشده به همراه مادر سرکه و به عنوان یک سر که طبیعی عرضه میشود. این نوع سرکه که مصرف آن بسیار معمول است ادعا می شود که سالم ترین و قشنگترین سرکه است و میتواند با آب یا آب میوه رقیق و همچنین با شکر و یا عسل شیرین شود. میوه ها: اصولاً سرکه هایی که از میوه جات مختلف از جمله سیب، به، گوجه فرنگی، تمشک و انگور فرنگی سیاه به دست می آیند بدون افزودنی و دارای مزه های اصلی و اولیه هستند. سرکه بالسامیک: نوعی سرکه کهنه و منظر سنتی ایتالیایی است که از آب غلیظ انگور سبز به دست می آید. این نوع سرکه رنگ قهوه ای تیره و مزه ای قوی دارد. گاهی این سرکه را برای چند سال در بشکه های چوبی که از چوب درختان بلوط شاه بلوط، گیلاس توت، سرو، آکاسیا و درخت زبان گنجشک ساخته شده اند به عمل می آورند. بهترین نوع سرکه بالسامیک مربوط به ایتالیاست. نوع ارزان تر سرکه بالسامیک که در دیگر نقاط جهان تولید میشود از قرن بیستم به بعد در بازارهای جهان عرضه شد. اصولاً عمر سرکه های بالسامیک واقعی بین ۱۲ تا ۲۵ سال می باشد. سرکه های بالسامیک حتی با قدمت صد ساله وجود دارند که خیلی گرانقیمت هستند. سرکه های بالسامیک تجارتی که در سوپر مارکت ها به فروش می رسند. اصولاً از شراب قرمز یا عصاره انگور با سرکه قوی تهیه می شوند و اکثراً با کارامل و یا شکر مخلوط شده اند. سرکه برنج: سرکه برنج در آشپزی شرق و جنوب شرقی آسیا بسیار معمول است. این سرکه به رنگ های سفید، زرد کمرنگ قرمز و یا سیاه وجود دارد نوع سرکه قرمز به طور سنتی رنگ می شود و نوع سیاه که در چین معمول است از برنج گلوتنی تهیه میگردد. سرکه سیاه برنج به طور گسترده در شرق آسیا مصرف دارد. سرکه سفید برنج اسیدیته ضعیفی دارد و تقریباً بی مزه است. بعضی از سرکه های برنج تقریباً شیرین هستند و گاهی با افزودن ادویه جات مختلف به آن طعم های مختلف میدهند. سرکه نارگیل: سرکه نارگیل از تخمیر آب نارگیل به دست می آید و به طور وسیع در جنوب شرق آسیا و بخصوص فیلیپین که مهمترین تولید کننده آن است استفاده می شود. این نوع سرکه که در آشپزی هندی ها معمول است رنگ سفید ابری با مزه تند، اسیدی و کمی مخمری نیشکری دارد. سرکه نیشکر: از عصاره گیاه نیشکر به دست می آید این نوع سر که در فیلیپین به خصوص شمال (فیلیپین)، فرانسه و آمریکا بیشتر معمول است و رنگ آن زرد پررنگ یا قهوه ای طلایی با مزه مطبوع است. این سرکه شباهتی به سر که برنج دارد ولی چون باقی مانده قندی در آن وجود ندارد ترش می باشد. این نوع سرکه اکثراً با نام و برچسب Starg messim به معنی هر که ترشه به فروش می رسد. سرکه کشمش این سرکه که از کشمش بدست می آید در ترکیه تولید می شود و به نام «خل عنبه که در عربی به معنی سرکه انگور است مشهور می باشد. سرکه کشمش: اکثراً در آشپزی خاورمیانه مصرف دارد و دارای رنگ قهوه ای کدر با مزه ملایم است. سرکه خرما: این نوع سرکه به طور سنتی در نواحی خاورمیانه تهیه و مصرف می شود. سرکه آبجو: سرکه تهیه شده از آبجو بیشتر در نواحی انگلستان، آلمان اطریش و هلند تولید می شود. مزه این سرکه به نوع آبجوی به کار رفته بستگی دارد و اکثراً دارای مزه مالت است. نوعی از آن رنگ طلائی روشن، مزه قوی و بوی ملایم دارد. سرکه عسل: سرکه حاصل از عسل به دلیل گرانی آن کمیاب است سرکه عسل تجارتی محصولی از ایتالیا و فرانسه می باشد. سرکه سیاه شرق آسیا: سرکه سیاه چینی که نوعی سر که کهنه حاصل از برنج گندم، ارزن و ذرت خوشه ای با مخلوطی از انه است سیاه رنگ است و مزه مالت دارد. به این نوع سرکه میتوان قند ادویه جات و رنگ کارامل اضافه کرد. معمولی ترین نوع این سرکه زین جیانگ نام شهری در (کشور چین) می باشد و در هنگ کنگ نیز تولید میشود سر که مشابهی با رنگ روشن تر که از برنج ژاپن تهیه می گردد به نام کوروز و مشهور است. این نوع سرکه که از سال ۲۰۰۴ میلادی به بازار ارائه شده با ادعای نوشابه خوب سلامتی و داشتن مقدار زیاد اسیدهای آمینه، از سوی سازندگان آن معرفی شده است. سرکه های معطر: عمومی ترین سرکه های معطر با مزه های متنوع از تمشک قره قاط و انواع انجیر به دست می آید. همچنین برای طعم و بوی این نوع سرکه ها از پرتقال قرمز و هلو نیز استفاده می شود. برای معطر کردن سرکه ها به خصوص در خاورمیانه از گیاهانی مانند آویشن و مرزنجوش استفاده می کنند. برای تهیه این گونه سرکه ها میتوان گیاهان خشک با تازه معطر به سر که افزود و آن را برای مدتی کنار گذاشت تا رایحه گیاه در سرکه بپیچد. سرکه کیوی: یکی از محصولات فرعی میوه کیوی در سطح تجارتی سر که آن است. اصولاً مازاد کیوی یا محصولاتی را که بیم از بین رفتن با زیاد رسیدن آن باشد به سرکه تبدیل میکنند. یکی از بزرگترین تولید کنندگان سرکه کیوی کشور نیوزلند می باشد. چین از سال ۱۹۹۰ برای مصرف داخلی اقدام به تولید سرکه کیوی نموده است. سرکه تقطیر شده: سرکه ای است که تقطیر شده و در نتیجه بیرنگ است. غلظت اسید استیک این نوع سرکه ۵ تا ۸ درصد می باشد. این سرکه که به سرکه سفید نیز معروف است، در آزمایشگاه ها، موارد طبی، تهیه ترشیجات و آشپزی مصرف دارد. اصطلاح سرکه تقطیر شده گاهی برای سرکه هایی که اسید استیک آن بین ۵ تا ۲۰ درصد می باشد به کار می رود. این نوع سرکه ها را از نیشکر و یا تولیدات شیمیایی اسید استیک تهیه می کنند.