نام های دیگر: فودنج جبلی

مشخصات: گیاهی است از خانواده ی Labiatae چند ساله با شاخه و ساقه های سخت پوشیده از کرک به رنگ سبز مایل به قرمز و ارتفاع حدود هفتاد سانتی متر برگهای آن پوشیده از کرک به رنگ سبز تیره و پهن تر و بزرگ تر از برگ مرزنگوش میباشد شکل برگها ،بیضی نوک تیز و بدون دمبرگ است. گلهای آن ارغوانی میباشد که در اوایل تا اواسط تابستان در انتهای شاخههای گل دهنده به طور مجتمع و گروهی ظاهر می شود. پونه ی کوهی دارای بویی معطر است این گیاه در سواحل دریا دامنه ی کوهها و جنگلهای مناطق مختلف اروپا و آسیا و ایران میروید و نیز پرورش داده میشود در ایران در مناطق شمال در لاهیجان، طالش و آستارا به طور خودرو دیده میشود.

ترکیب شیمیایی: اسانس روغنی قرار که شامل ۵۰ درصد تیمول است به علاوه دارای دیال پیشن دی پنتن لینالول بی سیکلیک سسکی ترین و تری سیکلیک سسکی ترین میباشد.

مزاج: گرم و خشک

خواص:

1. آن را با گیاه بارهنگ مساوی بجوشانید و آب صاف کردهی آن را بنوشید. برای رفع عوارض آفتاب زدگی نافع است.
2. اسانس پونه کوهی معطر، مقوی و محرک است برای قطع اسهال و تسکین دردهای جاز و مداوم شکم نافع می باشد. مالیدن آن انواع زخم ها را ضد عفونی می کند برای تسکین درد رماتیسم دندان و درد گوش مفید است.
3. ده تا بیست گرم سر شاخه های گلدار آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و آب آن را روزی سه فنجان به نوبت بنوشید قاعده آور است و در مواقعی که جریان حیض در اثر سرما بطئی و ناچیز شده باشد، برای طبیعی ساختن و ازدیاد آن بسیار مؤثر میباشد برای درمان، زکام، یرقان، سرفه، گلودرد و استسقاء اثر مفید دارد، مدر تونیک و مهیج است برای درمان، سل ناراحتی های کبد ضعف مفرط و رفع عقیم بودن مفید می باشد.