نام های دیگر: رجل الذئب، گیاه کبریت، پنجه گرگی، گوگرد نباتی.

نوع گیاه: بوته

نام خانواده: پنجه گرگی ها

قسمت مورد استفاده: اسپور و ساقه گیاه تازه

ترکیب شیمیایی: نیکوتین، سه آلکالوئید به نامهای لیکوپودین و کلاواتین وکلاوا توکسین.

مقدار و دستور مصرف: اسپور آن به مقدار 1 تا 3 گرم روزی سه بار، گیاه تازه خشک شده را به مقدار 30 تا 50 گرم به صورت دم کرده.

مشخصات: گیاهی است از دسته ی گیاهان نهانزاد، آونددار و از خانواده ی پای گرگیها Lycopodiaceae چند ساله که به حالت هر دو خزنده و قایم دیده میشود. بلندی آن به پنجاه سانتی متر میرسد. قسمت خوابیده ی آن پوشیده از برگهای ریز و سبز است و در قسمت انتهایی ساقه ی قایم آن دو تا سه سنبله دیده میشود که از فلسهای کوچک مثلثی شکل پوشیده شده و در کنار فلسها کیسه یا کپسول محتوی هاگ وجود دارد. این گیاه در جنگلهای مرطوب و اغلب مناطق مناسب ،اروپا، آمریکای شمالی، آسیا و آفریقا انتشار دارد معمولاً در مناطق معتدله نیز میروید در مناطق قاره در ارتفاعات دیده میشود تاکنون به وجود آن در ایران اشاره ای نشده ولی به نظر میرسد که وجود داشته باشد.

خواص:

1. گیاه خشک را نرم بسایید و ضماد کنید. برای درمان آبسه و زخیرها مفید است.
2. قسمت فوقانی ساقه ی گیاه را بجوشانید و با آب آن موضع دردناک را کمپرس کنید. درد را تسکین می دهد.
3. اگر گیاه تازه را خوب بکوبید و به اندازه ی ده درصد آن قند شیر یا لاکتوز به آن اضافه کرده و بخورید، برای معالجه ی نزلهی مثانه و سوزش مجاری ادرار در مورد نقرس های کهنه اثر محسوس دارد.
4. نود گرم از قسمت فوقانی ساقه ی آن را در دو لیتر آب بجوشانید تا یک سوم از آب آن بخار شود، بعد آب آن را صاف کرده هر صبح ظهر و شب یک فنجان بنوشید مقوی و تونیک است، بی حس کننده یا آنالژزیک برای کاهش درد مفاصل درد پشت و کمر میباشد ،رماتیسم را معالجه میکند، ضد اسپاسم و احتلام شبانه ی مردان و منظم کننده ی عادت ماهیانه ی خانمها میباشد ادرارآور مؤثری است و روی دستگاه دفع ادرار اثر قطعی دارد و عدم دفع ادرار یا حبس البول را که با تشنج همراه می باشد و هم چنین نزله ی مثانه را در اشخاص بزرگ سال رفع می کند.