نام های دیگر: عصیب، عصا، جاجهروان، خامشه، قیرکم، موچه، شیتره، تره تیزک وحشی، مسواک الراعی.
نوع گیاه: بوته
مزاج: گرم و خشک
نام خانواده: شب بو
قسمت مورد استفاده: برگ و ریشه
مقدار و دستور مصرف: 6 الی 4 گرم روزی سه بار به صورت دم کرده.
ترکیب شیمیایی: ایزوتیوسیانات گلی کوزید، میروزین، لیپیدین، ویتامین های مختلف.
مشخصات: شیطرج گیاهی است هندی از تیره اسفنجاییان که مثل فلفل طعم تند و تیزی دارد. این گیاه بطور خودرو در اروپا و ایران و آسیای میانه می روید. ولی خاستگاه اصلی آن کشور هند می باشد.
خواص:
- ادرارآور
- دافع بلغم
- درمان نفخ
- درمان گری
- درمان جرب
- درمان کمردرد
- دافع خلط غلیظ
- صاف کردن صدا
- تصفیه کننده خون
- تقویت کننده معده
- درمان بهق و برص
- تقویت کننده حافظه
- موثر در رویانیدن مو
- تقویت کننده اعصاب
- درمان آرتروز سرد مزاجان
- درمان درد مفاصل (ضماد)
- تقویت کننده نیروی جنسی
- درمان پوسته پوسته شدن پوست
- درمان بیماری های طحال (مالش)
- درمان سوء هاضمه (با شیر و سرکه)
- موثر در طراوت پوست (ضماد برگ)
- موثر در التیام جراحت ها (به صورت موضعی)
مضرات:
- ریه
- زنان حامله
- سوزاندن پوست
