کاربر

سداب

بیماری ها ، داروها ، تشخیص ، درمان و ...

نام های دیگر: فیجن، سیاب، افیعابن، بیمف پیم، رو، روتا، روتهف پکانون، خنقف

نوع گیاه: بوته

نام خانواده: نارنج

مزاج: گرم و خشک

قسمت مورد استفاده: تمام گیاه

مقدار و دستور مصرف: جوشانده:۵۰ تا یک گرم از پودر برگ در روز عصاره الکلی 0.5 تا ۱ میلی لیتر تا سه بار در روز.

ترکیب شیمیایی: برگاپتن – مواد کوکوزاژینین و اسکیمیانین – ماده ای به نام رو توزید – یک گلوکوزید به نام روتین – آلکالوئید گراوئولین – اسانس روغنی فرار شامل ۹۰ درصد متیل نونیل ستون. ترکیبات مهم قسمت هوایی سداب شامل کومارین ها فورانوكومارين ها، آلکالوئیدهای فورانوکینولین فلاونوئیدها و به خصوص روتین اسیدهای کاپرینیک کاپریلیک و پلارگونیک ویتامین K ویتامین P و اسانس می باشد که مهمترین ماده آن متیل نونیل کتون است که در عطرسازی و طعم دهنده های صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد.

مشخصات: برگ گیاهی است از خانواده Rutaceae و چند ساله برگهای آن در قسمت پایین ساقه دارای بریدگی و منقسم به چند قسمت و در قسمت بالا ساده و کامل است برگها که دارای بریدگی هستند به چند برگچه تقسیم شده اند برگچه ها و برگ ها به رنگ سبز غباری کمی ضخیم و گوشت دار میباشند. گلهای آن درشت و زرد رنگ است که در تابستان ظاهر می شود بلندی ساقه ی آن چهل تا هشتاد سانتی متر می شود. اعضای گیاه به خصوص برگ های آن در اثر فشار با انگشتان بوی نامطبوع متعفنی متصاعد میکنند میوه ی آن در محفظه ای محتوی تعدادی دانه به هم پیوسته مثلث شکل و به رنگ تیره می باشد. این گیاه در اروپا و آسیا انتشار دارد و در ایران در مناطق شمالی به طور خودرو میروید در رشت آن را می کارند. نام Rue از لغت یونانی Reuo به معنی آزاد شدن گرفته شده است. در گذشته دانشمندان زیادی مصرف این گیاه را توصیه می کردند و بر این باور بودند که بسیاری از بیماری ها را درمان میکند. شاید علت نامگذاری گیاه آزاد شدن هم همین باشد در زمان باستان سداب را در موارد زیادی از جمله مشکلات قاعدگی کمی، اشتهاء اسپاسم، مشکلات گردش خون مشکلات هضم غذا، تب پرفشاری خون دندان درد ضعف، قلب، آرتریت، زخم ها و بیماریهای پوستی استفاده می کرده اند. در کشور عراق آن را برای تلقین و دلگرمی و جرأت همراه سربازان می کردند کاربردی های دیگر سداب در قدیم برای دفع چشم بد رفع حسادت ها شکستن طلسم و جادو و این گونه موارد بوده است. استفاده مهم دیگری که در قدیم از سداب میشد برای کاهش و تسکین قوای شهوانی بود. به خصوص گروه های مذهبی برای غلبه بر خواهش های نفسانی از این گیاه در غذاهای خود استفاده می کردند. سداب در طب سنتی ایران به عنوان نیرو دهنده و بندآورنده خونریزی به صورت خوراکی و به عنوان درمان زخم ها و مشکلات پوستی به صورت موضعی مورد مصرف بوده است. با توجه به اثرات حساسیت زای آن بخصوص حساسیت های پوستی، از دست زدن به آن خودداری گردد. بوئیدن این گیاه در بعضی افراد باعث تهوع و استفراغ می گردد. در صورت تماس این گیاه با پوست و ایجاد، قرمزی لکه های قهوهای تاول و اثرات دیگر، حتماً باید آن نواحی را از نور محفوظ نگاه داشت و نقاط آسیب دیده را مرتباً چرب نمود. بهبودی ممکن است هفته ها طول بکشد.

خواص:

  1. ادرارآور
  2. مسکن
  3. قاعده‌آور
  4. آرام بخش
  5. درمان نفخ
  6. درمان صرع
  7. درمان تشنج
  8. درمان یرقان
  9. درمان میگرن
  10. افزاینده تعریق
  11. درمان سیاتیک
  12. درمان مالیخولیا
  13. درمان فشارخون
  14. درمان امراض مقعد
  15. تقویت کننده حافظه
  16. درمان ناتوانی جنسی
  17. تقویت کننده اعصاب
  18. از بین برنده بوی پیاز
  19. درمان کهیر (با عسل)
  20. باز کننده انسداد مجاری
  21. درمان مسمومیت (با گردو)
  22. درمان انزال زودرس (تخم)
  23. درمان خون دماغ (استنشاق)
  24. درمان باد فتق (با ورق الفار)
  25. درمان انگل (با روغن زیتون)
  26. درمان رعشه (روزی ۱۵ گرم)
  27. درمان درد قولنجی و تشنجی
  28. درمان رعشه (در حمام خوردن)
  29. درمان طاسی (عصاره آن با موم)
  30. درمان بیماری های طحال (تخم)
  31. درمان‌ سکسکه (جوشانده با عسل)
  32. درمان ‌زگیل (ساییده آن ‌با نطرون)
  33. درمان فلج جوشانده (با شوید خشک)
  34. درمان کابوس (تخم با عسل و سکنجبین)
  35. فراری دهنده گربه (گربه از آن متنفر است)
  36. درمان روماتیسم (جوشانده با بنفشه فرنگی)
  37. درمان پیچش شکم (جوشانده با شوید خش)
  38. درمان درد دندان (با مویز بکوبید و ضماد کنید)
  39. درمان سنگینی گوش (چکاندن عصاره مایع آن)
  40. درمان خارش (با سرکه و سفیداب قلع و روغن گل سرخ)
  41. درمان شب کوری (آب آن با گشنیز جوشانده شب بمالید)
  42. جویدن آن برای رفع بوی سیر یا پیاز از دهان اثر سریع دارد.
  43. اگر تا مدتی هر روز از آن بخورید، باعث سقط جنین می شود.
  44. درمان‌مشکلات چشم (روزی 5/2 گرم جوشانده صبح و شب یک ماه)
  45. خوردن آب دم کرده ی آن با روغن زیتون برای اخراج کرم معده مفید است.
  46. عصاره ی تازه ی آن را در گوش بچکانید برای تسکین درد گوش نافع است.
  47. آن را به محل گزیدگی بمالید برای درمان گزیدگی عقرب و سگ هار نافع است.
  48. گرد آن را با عسل مخلوط کنید و بر موضع بمالید درد مفاصل را تسکین می دهد.
  49. آب جوشانده ی آن را در دهان بگیرید و بعد دور بریزید. بوی سیر را از دهان می برد.
  50. گرد ساییده شده ی آن را در بینی افراد خون دماغ شده فوت کنید. خون را بند می آورد.
  51. آب جوشانده ی آن را در گوش بچکانید. گوش را ضد عفونی کرده و درد آن را زایل می کند.
  52. اگر هر شب رحم را با آب جوشانده ی آن شست و شو دهید. عفونت موجود را برطرف می کند.
  53. چند روز متوالی هر روز ۳ تا ۳/۵ گرم از آن را بکوبید و بخورید فلج رعشه و تشنج را درمان میکند.
  54. تازه ی آن را با زرد چوبه ساییده مخلوط کرده و روی پوست بگذارید برای رفع خارش پوست نافع است.
  55. آن را در سرکه و روغن گل سرخ بجوشانید و هر شب بر سر به ر بمالید. برای درمان کچلی و رفع جراحت سر نافع است.
  56. تازه ی آن را بکوبید و بر سر ببندید. موها را محکم میکند و باعث تقویت و رشد آن می شود و اگر ریزش مو داشته باشید آن را متوقف می کند.
  57. آن را در شربت عسل بجوشانید و بخورید و یا آن را در سرکه ی رقیق دم کنید تا آن سرکه به نصف برسد و به مرور مصرف نمایید استسقای لحمی را درمان میکند.
  58. آب دم کرده ی آن را با عسل شیرین کنید و بنوشید. سکسکه های غیر طبیعی را قطع میکند درد کمر و درد مفاصل را تسکین میدهد سبب تعجیل ظهور قاعدگی می شود.
  59. اگر هر روز زن ها ۲ گرم از گرد برگ آن را بخورند و هربار پس از نزدیکی رحم خود را با آب طبخ شده ی شداب شست و شو دهند از باردار شدن آنان جلوگیری می شود.
  60. ساییده ی آن را با کمی سرکه مخلوط کرده و در بینی بچکانید. سردرد جلوی سر که از سرم سرما خوردگی ایجاد شده باشد و همچنین درد پشت سر که از بلغم باشد را تسکین میدهد.
  61. خشک آن را با شوید خشک مخلوط کرده بکوبید و بخورید. برای تسکین درد پهلو و سینه تنگی نفس سرفه ی مزمن و تسکین دل پیچه و لرزهای سرد نافع است. آن را نرم بکوبید بعد مجدداً با انجیر و مغز گردو روی هم ریخته و بکوبید و بخورید. به عنوان تریاق برای دفع سموم گزندگان اثر میکند مسمومیت از زیاده روی در خوردن مشروبات الکلی را برطرف می سازد.
  62. دو تا پنج گرم از آن را در یک لیتر آب جوش دم کنید و آب صاف شده ی آن را صبح، ظهر و شب بنوشید گاز و باد و نفخ را تحلیل می برد تقویت کننده ی معده و اشتها آور است سنگ مثانه را خرد میکند برای درمان کزاز، سنکوب، روماتیسم و دردهای اعصاب مفید است معرق ضد اسپاسم و قاعده آور می باشد یرقان را درمان میکند بازکننده ی گرفتگی و انسداد مجاری است قوای عقلی و دماغی را بسیار میکند برای درمان بیماری اوتیت نافع است درصد اسپرم ها را بالا میبرد عصبانیت را برطرف میکند.
  63. سداب دارای اثرات ضد کرم ضد اسپاسم، ضد نفخ، قي آور، قاعده آور آرامبخش، ضد التهاب، محرک ضد میکروب کاهش پرفشاری خون و جلوگیری از باروری است. در یک گزارش خارجی از کاربرد سداب به عنوان ضد باروری در طب سنتی ایران چنین نقل شده است در طب سنتی ایران گیاه سداب یکی از گیاهان دارویی ضد بارداری در هر دو جنس مرد و زن بوده است. زنان به دو صورت خوراکی و استفاده در واژن و مردان نیز به دو صورت خوراکی و استفاده موضعی آن را مصرف می کرده اند. در یک مطالعه جدید کاهش تحرک قابل توجه اسپرم ها به وسیله عصاره آبی برگ سداب به اثبات رسیده است. با توجه به نتیجه اخیر میتوان گفت که باور مردم باستان در مورد کاهش میل جنسی و قوای شهوانی ممکن است به این مسأله ارتباط داشته باشد. امروزه در هومیوپاتی از سداب در درمان بیماری ها استفاده می شود.

مضرات:

  1. زنان حامله
  2. سمی (زیاده از حد)
  3. ضعف دید (زیاده‌روی)
  4. کم کننده میزان اسپرم
  5. کلیه قسمت های هوایی سداب سمی بوده و مصرف خودسرانه و خارج از حد دارویی می تواند خطرات جدی به دنبال داشته باشد. از مهمترین عوارض جانبی گزارش شده میتوان سقط جنین حساسیت های شدید پوستی، مسمومیت کلیوی مسمومیت، کبدی افزایش ضربانات قلب، افزایش پتاسیم خون و در مواردی مرگ را نام برد.
  6. حساسیت های پوستی حتی ممکن است در اثر تماس گیاه با پوست یا بدن ایجاد شود. همچنین استنشاق بوی گیاه ممکن است باعث حالت تهوع و استفراغ گردد. با توجه به عوارض شدید این گیاه توصیه می شود از مصرف خودسرانه آن پرهیز گردد و در صورت موجود بودن داروهای صنعتی این گیاه، از آنها با احتیاط مصرف شود.
error: محتوا محافظت شده می باشد.