نام های دیگر: درخت لاله

مشخصات: گیاهی است از خانواده ی Bombaceae که درختی است بزرگ با چوب سفید به رنگ پنیر برگهای آن پنجه ای مرکب و گلهای آن درشت و آتشی میباشد که در بهار قبل از برگها باز می شود. میوه ی آن کپسول است که درون آن پس از رسیدن کرک ظریفی مانند ابریشم ظاهر میشود و در وسط این کرکها دانه هایی به ابعاد یک نخود و به رنگ قهوه ای قرار دارند این دانه ها روغنی هستند کرکهای ابریشم مانند که معمولاً به رنگهای سفید یا زرد یا حنایی هستند از رشته هایی تشکیل شده اند که طول آنها به ۴۰ – ۳۰ میلی متر میرسد و در بن آنها تارهای کوتاهتری به رنگ خاکستری یا قهوه ای نیز وجود دارد این الیاف خیلی سبک رطوبت گریز فاسد نشدنی و خیلی الاستیک است. این درخت بومی مالزی است و در آمریکای جنوبی ،سودان ،سیلان، ماداگاسکار هندوچین هندوستان ،جاوه استرالیا و مناطق دیگری از نواحی حاره انتشار دارد به ایران وارد شده و در باغهای آبادان و حمیدیه کاشته شده است.

ترکیب شیمیایی صمغ درخت پنجه: کاتچوتانیک اسید در آن وجود دارد.

ترکیب شیمیایی ریشه درخت پنجه: 0.5 درصد سمول قرمز – 0.4 درصد تانن – ۶ درصد مواد پکتوز – ۷۱ درصد نشاسته – 8.2 درصد گالاکتوز و آرابینوز.

خواص:

1. ضماد له شده ی تازه ی گل پنجه برای درمان خارش ،جوش، کورک و زخم مفید است.
2. آب دم کرده ی ریشه درخت پنجه را بنوشید ،مدر ،قابض تونیک، نیروبخش و قی آور است.
3. شیره ی تازه که قبل از طلوع آفتاب از ریشه ی درخت گرفته شده باشد را بخورید. تب را کاهش میدهد به صورت مایع شست و شو و قرقره برای معالجه ی اسپرو مفید می باشد.
4. صمغ درخت پنجه را در آب حل کرده و بخورید قابض است خون را بند می آورد در موارد ترشحات غیر طبیعی عادت ماهیانه نافع است برای معالجه ی سوزاک موثر میباشد برای افزایش نیروی جنسی مفید است.