نام های دیگر: جوواشیر، گاوشیر، جاجوش، جلوجا، جواشیر ،ساگاپینوم، اوتشین، کوشیر، جاوشی، ابوبنیاقس
نوع گیاه: درختچه
مزاج: گرم و خشک
نام خانواده: جعفری (چتریان)
قسمت مورد استفاده: صمغ یا شیره خارج شده از پایه ساقه
مقدار و دستور مصرف: 2 الی 1 گرم روزی سه مرتبه با کمی آب گرم تناول نمایید.
مشخصات: گیاهی است از خانواده ی Umbellifarae چند ساله و علفی که بلندی ساقه ی آن در حدود یک متر است. ساقه ی آن استوانه ای و پوشیده از تار سفید پنبه ای میباشد که به ساقه رنگ خاکستری سفید میدهد. ساقه ی آن در بعضی گونه ها خوابیده است. برگهای گیاه جاوشیر ساده و کامل بیضی بهن ،نامنظم زبر و خشن کناره ی برگها دارای دندانه و بسیار سبز میباشد گلهای آن زرد به صورت چتر مرکب و خوش بو و تخم آن سیاه در ابعاد انیسون است.
خواص:
- دافع بلغم
- درمان فلج
- درمان نفخ
- درمان صرع
- درمان رعشه
- درمان نقرس
- درمان سردرد
- درمان یبوست
- درمان سیاتیک
- درمان هیستری
- درمان تب و لرز
- درمان مسمومیت
- درمان سخت ادراری
- درمان تصلب شرایین
- درمان قولنج (کولیت)
- درمان ناراحتی زهدان
- درمان تحریکات مثانه
- تقویت کننده عمومی بدن
- درمان استسقاء (تا 5 گرم)
- درمان شکستگی استخوان
- تعادل کننده سلسله اعصاب
- درمان قطره قطره آمدن ادرار
- تقویت بینایی (مالش به چشم)
- درمان جراحات پوستی (ضماد)
- قاعده آور (5/2 گرم با افسنطین)
- درمان سستی عصب (در هنگام ضربه)
- ضماد صمغ آن سر سوزه را باز می کند.
- درمان اختناق رحم (آشامیدن تخم آن با شراب)
- درمان شکستگی اعضاء (ضماد آن با مرزنجوش)
- مشمع صمغ آن برای رفع جراحات مصرف می شود.
- ضماد برگ آن برای تسکین درد پهلو مؤثر می باشد.
- خوردن عصاره ی برگ آن برای درمان سیاتیک مؤثر است.
- خوردن تخم آن برای ازدیاد ترشح عادت ماهانه مؤثر است.
- خوردن برگ آن با سرکه و مالیدن آن برای تحلیل ورم طحال مفید است.
- شیاف ریشه آن برای باز کردن قاعده ی زنان و اخراج جنین مرده مفید می باشد.
- ضماد کرد ریشه آن برای درمان زخم های کهنه و استخوان عاری از گوشت مؤثر است.
- صمغ آن را در آب حل کنید و در گوش بچکانید برای کاهش سنگینی گوش نافع است.
- درمان سختی طحال (10 گرم را در آب انگور 20 روز خیس داده و صاف کنید و میل کنید)
- تخم آن را با افسنطین بخورید برای اختناق رحم مفید است جنین را سقط میکند، نفخ و گاز رحم را پراکنده می سازد.
- اگر قدری از صمغ آن در دندان پوسیده گذارده یا مالیده شود برای تسکین درد دندان نافع است. مالیدن آن به چشم برای افزایش بینایی مفید است.
- ده گرم از برگ آن را در مقداری آب انگور مخلوط کرده و پس از بیست روز صاف کنید و آن آب انگور را بخورید. برای استسقاء و طحال بسیار نافع است.
- دم کرده ی برگ آن با روغن زیتون در حدی که به صورت مرحم در آید و گذاردن آن در محلی از عضو که سگ هار گاز گرفته باشد، مفید و ضد عفونی کننده است.
- اگر ۵ گرم از صمغ آن خورده شود برای درمان استسقاء ازدیاد ترشح ادرار، ازدیاد ترشح عادت ماهیانه، یرقان معالجه ی قطره قطره ادرار کردن نفخ، رحم خرد کردن سنگ مثانه و کلیه و خنثی کردن سموم مفید است.
- دو گرم از صمغ آن را با آب دم کرده ی مرزنجوش مخلوط کرده و بخورید بادشکن است و نفخ و گاز را تحلیل می برد باز کننده ی گرفتگی ها و انسداد مجاری است مقوی اعصاب ضعیف می باشد و در عین حال چون اعتدال دهنده است مضعف اعصاب قوی نیز خواهد بود ضد سم است برای بیماری سرد بلغمی خصوصاً بیماری های اعصاب و بیماری های دماغی نظیر سردرد، فلج، لقوه، صرع، صرع کودکان، رعشه ی حاصل از کثرت جماع و برای درد مفاصل کوفتگی و درد استخوان شکسته و ترمیم آن درد پهلو، رفع خونریزی و تسکین سرفه های بلغمی نافع است.
- طرز گرفتن صمغ جاوشیر: از ریشه گیاه در ناحیه ی یقه با تیغ زدن و خراش و شکاف شیرهای خارج می شود که به تدریج در مقابل هوا سفت می گردد، البته از ساقه ی گیاه نیز گرفته می شود ولی کیفیت صمغ ریشه بالاتر است رنگ سطح خارجی صمغ جاوشیر زعفرانی و یا قرمز تیره است و مقطع آن سفید می باشد که در مجاورت هوا تیره می شود طعم آن تند است و زبان را می گذرد و بوی نامطبوع دارد.
مضرات:
- سقط جنین
- رگ های بیضه و واریکوسل