نام های دیگر: انبلی، جسارا، جمر، حومرا، صبارا، خرمای گجرات، خبچهف حومر، تامارن، امله، انبلهف سنبیا، صباراف حمز، چیت چک، تمر گچرات (نوع هسته ریز و قرمز)، تمر هیرونی (نوع هسته ریز و قرمز)، ایملی، آملی، امبلی.
نوع گیاه: درخت
نام خانواده:نخود
مزاج هسته: سرد و تر، درجه 1- 2
مزاج میوه: سرد و خشک، درجه 1- 2
مصلح: کتیرا، خشخاش، عناب، بنفشه، لعاب به دانه
قسمت مورد استفاده: میوه، دانه، برگ، گل، پوست درخت
مقدار و دستور مصرف: میوه به مقدار 5 تا 15 گرم روزی سه بار به صورت خیسانده.
ترکیب شیمیایی میوه: اسید سیتریک اسید تارتاریک آزاد – تارتارات اسید دو پتاسیم – پکتین – قند.
ترکیب شیمیایی هسته: روغن ثابت – پکتین – لولز- گلوکز – اسید دو پتاسیم – اسید تارترات – اسید تارتریک اسید سیتریک اسید مالیک.
مشخصات: میوه ی گیاهی است از خانواده Leguminosae درخت بزرگی دارد بسیار زیبا برگهای آن مرکب پری شامل ده تا بیست جفت برگچه ی فشرده ی نزدیک به هم و متقابل میباشد. گلهای آن به شکل خوشه ای شل و باز است که در انتهای ساقه به رنگ زرد مایل به قرمز با گلبرگهای دراز به طول دوازده تا سیزده میلی متر قرار دارد. میوه ی آن شبیه باقلا به شکل غلاف ناشکوفا با کمی خمیدگی به طول هفت تا پانزده سانتیمتر و به عرض یک تا دو سانتی متر میباشد که سطح خارجی آن رنگ قهوه ای روشن داشته و بر روی آن برجستگیهایی که محل دانههای درون آن است مشاهده میشود که محتوی سه تا ده دانه است. اطراف دانه ها گوشتی آبدار به رنگ زرد و قهوهای مایل به قرمز و شامل شیره ی اسیدی با طعم ترش مایل به شیرین میباشد و در داخل آن غلاف چند هسته ی مربع شکل قرمز رنگ جای دارد. این درخت بومی هند و آفریقا میباشد و به جزایر آنتیل نیز وارد شده و در حال حاضر در اغلب مناطق گرم دنیا که تا سی درجه ی عرض شمالی واقع هستند میروید در ایران در بلوچستان میروید و کاشته می شود.
خواص:
- ملین
- تب بر
- صفراآور
- رفع عطش
- درمان انگل
- درمان کهیر
- درمان خارش
- درمان یرقان
- درمان سردرد
- درمان ورم معده
- گشودن قاعدگی
- دارای ویتامین C
- درمان فشار خون
- درمان تپش قلب
- درمان ورم طحال
- درمان تنگی نفس
- درمان ورم پروستات
- درمان حناق (غرغره)
- درمان مشکلات معده
- درمان سستی عضلات
- درمان امراض آمیزشی
- درمان مرض قند (آَش)
- درمان تظاهرات پوستی
- اشتها آور (خاکستر پوست)
- درمان فرو رفتگی استخوان
- درمان صرع (با آب الوی خیسانده)
- موثر در زیبایی (با آب آلوی خیسانده)
- درمان استفراغ (خصوصاض نوع صفراوی)
- ضماد پولپ های آن سر سوزه را باز می کند.
- مالیدن روغن تمرهندی برای رفع خارش جوش و کورک مفید است.
- اگر روغن تمرهندی را با آب مخلوط کرده و بخورید، باعث سقط جنین می شود.
- درمان انزال زودرس (تمر هندی را خیس کنید و به مدت 4 روز و مغز آن را در آورده با 2 برابر قند حب سازید و روزی 2 عدد میل کنید).
- هسته آن را بسیار نرم بسایید و با عسل مخلوط کرده بخورید قابض است، نیروی جنسی را افزایش میدهد و انزال را به تأخیر می اندازد.
- هسته آن را نرم بسایید بعد کمی پی را در کمی آب جوش ریخته و روی آتش آب کنید، بعد آنها را با هم مخلوط کرده ضماد کنید. سر سوزه را باز می کند.
- هسته آن را از وسط دو نیم کرده روی قسمتی که از هم جدا شده است را آب دهان بمالید و روی موضع بگذارید. زهر عقرب را بیرون می کشد و گزیدگی عقرب را درمان میکند.
- هسته آن را نرم بکوبید بعد با غوره مخلوط کرده تا به صورت خمیر درآید و در دهانه ی رحم بگذارید. دهانه ی رحم کمی تنگ تر می شود و ترشحات غیر طبیعی را برطرف می کند.
- هسته آن را مثل غبار نرم بسیایید و با روغن زیتون مخلوط کرده و در آفتاب یا حمام گرم خوب روی موضع ماساژ دهید. درد موضعی که از ضعف و بی قوه گی باشد را تسکین میدهد.
- پولپ های آن را در دهان نگه دارید و مزمزه کنید برای رفع جوش های دهان مفید است. پولپ آن را با آب شاهتره مخلوط کنید و بخورید زردی یا یرقان و کهیر را برطرف می کند. پولپ آن را در آب حل کنید و با آن قرقره نمایید برای رفع حناق و خفقان مفید است.
- پولپ آن را بخورید باعث تقویت قلب و معده می شود ملین ملایمی است هیجان خون را می نشاند عطش را تسکین میدهد مسهل صفرا و اخلاط و مسکن غنیان و فی صفراوی می باشد خفقان حار و تب های حاره را درمان می کند خنک کننده است به هاضمه کمک می کند دارای خاصیت جبران کمبود ویتامین C در بدن است برای مبارزه و مقابله با مسمومیت حاصل از اسراف در خوردن و جذب روغن دانه های گیاه شو ولمگرا مصرف می شود.
مضرات:
- سرفه
- بواسیر
- دل درد
- ورم معده
- سقط جنین
- نیروی جنسی
- زیاد کننده سودا
- زخم روده و اثنی عشر
- ثقل معده (زیاده روی)
- ناشتا خوردن آن خوب نیست برای سینه و طحال مضر است. اسراف در خوردن آن موجب سرفه می شود.