نام های دیگر: افیون (به یونانی به معنی خواب آور است)، نوشدارو، دعاملیون، لبن الخشخاش، هبیون، دریاک، نارخوک، نارکوک، مکونیون، دعیامینون، مامیزه، قیطیدا، تلخه بیان
مشخصات: تریاک، عصارهٔ خشکشده گیاه خشخاش است که از خراشیدن این گیاه، بهدست میآید. حدود ۱۲ درصد از تریاک را مرفین، تشکیل میدهد که یک آلکالوئید اپیوئیدی ضد درد است. مرفین از طریق فرایندهای شیمیایی به هروئین و سایر اپیوئیدها برای مصارف درمانی و تولید مواد مخدر تبدیل میشود.
مزاج: سرد و خشک ولی هنگام کشیدن طبع آن گرم می باشد
خواص:
- مخدر
- مسکن
- شادی آور
- درمان دل درد
- درمان اسهال
- درمان زخم روده
- درمان مرض قند
- درمان روماتیسم
- درمان سوختگی
- درمان التیام زخم
- درمان زخم معده
- درمان بی خوابی
- درمان سنگ مثانه
- درمان تنگی نفس
- کاهش فشار خون
- درمان انزال زودرس
- درمان آماس چشم
- درمان کلسترول بالا
- تقویت مو (کشیدن)
- درمان قولنج (کولیت)
- تحمل در مقابل سرما
- درمان جرب (با موم و روغن)
- درمان سنگینی پا (کشیدن)
- درمان اسهال خونی (شیره)
- کاهش دهنده حس گرسنگی و تشنگی
- درمان نقرس (مالش با محلول آن در شیر)
- درمان عفونت معده و روده (کم مصرف شود)
- درمان سرخ باد (با زرده تخم مرغ و زعفران بپزید)
- درمان گوش درد (با روغن بادام و مرو زعفران چکاندن)
- درمان بواسیر (مالش با پیه مرغابی آب کرده با تریاک)
- درمان سردرد مزمن (مالش با صمغ انزورت و تریاک بر پیشانی)
- تقویت قلب و سکته (به صورت کشیدن ولی با ملین مصرف شود)
- درمان موی زاید (در آب و کمی الکل غیر تقلبی حل کنید 16 تا 30 روز هر روز 3 بار بمالید).
- درمان طاسی 25 گرم سوخته آن با 500 گرم آب نارنج حل کنید و آتش ملایمی زیر آن برقرار کنید تا رب شود و 3 بار به فواصل روز ضماد کنید و پارچه روی آن بکشید.
مضرات:
- آهن
- جیوه
- اعتیاد
- اشتها
- لاغری
- بواسیر
- یبوست
- تورم کلیه
- ضعف دید
- املاح نقره
- زنان حامله
- خارش بدن
- زنان یائسه
- ضعف گوش
- سرد مزاجان
- کم کننده ادرار
- کم کننده بزاق
- خشکی پوست
- تریاک با قلیاییات
- استعداد ابتلا به سل
- تحریک رشته عصبی
- مسمومیت (خوراکی)
- حافظه و اختلال حواس
- کم کننده ترشحات روده
- خارش و سیاهی پوست
- سرب و مواد دارای تانن ناسازگار است.
- نیروی جنسی (زیاده روی و مصرف طولانی)