نام های دیگر: ترشک – ترشک شبدری – حماض.

مشخصات: گیاهی است از خانواده ی Osaidaceae کوچک و یک ساله با ساقه ی خزنده ی پوشیده از کرک خاکستری برگهای آن مانند شبدر است و دارای سه قسمت یا به تعبیری دارای سه برگچه میباشد که خیلی شبیه برگ شیدر است هر دو طرف برگها با کرک ظریفی پوشیده شده است و دمبرگ درازی دارد. گلهای آن زرد رنگ میباشد ولی گونه ی دیگری از آن با گلهای سفید و صورتی دیده میشود. این گیاه در شمال ایران در گیلان بین رشت لاهیجان بندرگز مینودشت و سایر نقاط مرطوب و در اطراف تهران و هم چنین در جنوب غربی ایران در منطقه ی کشور لرستان دیده میشود در هندوستان و چین و مناطق مختلف دیگر جهان نیز میروید.

ترکیب شیمیایی: ماده شیمیایی اسید پتاسیم اکسالات در آن وجود دارد.

خواص:

1. اگر تنتور آن را در سرکه گرم کنید مرحم خوبی برای اعضای شکسته می باشد.
2. آب جوشانده ی آن را بخورید برای رفع انسداد کولون و رفع اسهال خونی مفید است برای معالجه ی بیماری های ناشی از کمبود ویتامین C مصرف می شود.
3. شیره ی آن به عنوان تریاق و ضد سم در موارد مسمومیت های حاصله از سم های جیوه ای وارسنیک به کار می رود همچنین مالیدن آن روی سوختگی پوست در اثر آتش و هم چنین محل گزیدگی عقرب مفید می باشد.
4. مبرد خنک کننده و مدر است قاعده آور می باشد حل کننده ی سنگ قابض و بندآورنده ی خون ریزی است برای بیماری های پوستی نظیر جرب آبسه ها و جراحت های ناشی از گزش حیوانات سمی و پاک کردن زخم ها تجویز می شود، ضد درد مسکن و تب بر است ورم های ناشی از کوفتگی و ضربه ی وارده به اعضاء را تحلیل برده و درد آن را تسکین می دهد درد معده را هم تسکین می دهد.

مضرات:

• مصرف زیاد آن سمی است.