نام های دیگر: تنبول، تامول، تملول، تنبل، پان، فلفل هندی.

مشخصات: گیاهی است از خانواده ی Piperaceae نوعی فلفل خزنده که مانند درخت مو برای بالا رفتن آن باید قیم یا داربست تعبیه شود. گیاهی بزرگ یا به عبارت دیگر درختچه ای است چند ساله برگ آن سبز روشن، پهن قلبی شکل و نوک تیز شبیه برگ لبلاب است طعم آن شبیه به قرنفل و معطر می باشد. این درختچه بومی هندوستان است و در مالزی ،فیلیپین هند و چین ماداگاسکار و آفریقای شرقی نیز می روید.

ترکیب شیمیایی: انواع آنزیمها – تعدادی فنلهای ترکیبی مختلفه – آلیل پیروکاتچین – ترین – سینئول – کاریوفیلن – کادینن – مانتول – اسانس روغنی فرار شامل چاویکول و بتل فنول که ایزومر اوژنول میباشد و چاویکول

مزاج: طبیعت آن انواع مختلف تانبول معمولاً معتدل است ولی نوعی از آن وجود دارد که طبیعتش گرم و خشک می باشد.

خواص:

1. آن را بکوبید و ضماد کنید جراحت ها را التیام می دهد.
2. اگر خرد کرده ی آن را با روغن زیتون گرم کرده و روی ناحیه ی شکم بچه در موارد ناراحتی های شکم بمالید، مؤثر خواهد بود.
3. آن را بکوبید بعد گرم کرده روی بدن زنان پس از وضع حمل بگذارید، می توانید برای تسکین سرفه های سخت نیز روی گلو ببندید.
4. اگر کوبیده ی آن را روی بیضه ببندید برای قطع نزول آب در بیضه مفید است و اگر سه یا چهار روز تکرار کنید، آب جمع شده را تحلیل می برد.
5. سقز جویدنی که از برگهای تانبول درست میکنند اگر در دهان جویده شود برای تحریک اعصاب مفید است به عنوان عامل پروفیلاتیک در معالجه اسهال خونی و تب آثار نافع دارد.
6. آن را بخورید مدر، محرک ،بادشکن و پروفیلاکتیک است، مقوی، تونیک نیروبخش قابض و بزاق آور می باشد مفرح اشتها آور و مقوی معده، کبد دل، دماغ، حافظه و فهم خواهد بود. اگر با نمک خورده شود مسهل بلغم است و برای درمان سیاه سرفه و تنگی نفس مفید می باشد. آن را در دهان بجوید برای رفع رطوبت های دهان و لثه استحکام و تقویت دندان خوش بو کردن دهان رفع گرسنگی و عطش کاذب صاف کردن صدا، رفع تنگی نفس تسکین سرفه ی سرد رطوبتی و بزاق آور تقویت معده و هاضمه نافع است خصوصاً اگر با دانه ی هل مصرف شود.