نام های دیگر: دانه به

ترکیب شیمیایی: گلوکوزید آمیگدالین حدود ۱ درصد، روغن ثابت ۱۹ الی ۱۵ درصد، مواد لعابی ۲۰ درصد، پکتین، لیپید، رزین، ساپونین، تانن، ویتامین C در دانه ی به وجود دارد.

مزاج: سرد و تر

مصلح: افراد گرم مزاج آن را با شکر و افراد سرد مزاج با رازیانه بخورند.

خواص:

1. جویدن آن برای رفع کندی دندان ها مفید است.
2. خوردن لعاب آن برای رفع جراحات و خشونت، حلق سرفه ی گرم و خشک سیاه سرفه، تسکین حرارت معده، تب ها و سوزش و خشکی زبان و دهان نافع است.
3. مغز به دانه را بدون پوست خوب بجوید و بخورید در گرم مزاج ها برای تقویت نیروی جنسی مفید است برای بند آوردن اسهال ساده و اسهال خونی مؤثر می باشد، سل ناراحتی های، تنفسی، سینه درد، گرفتگی آواز (حنجره) و زخم روده ها را درمان می کند.
4. آن را شب در کمی آب بخیسانید و صبح با لعاب آن ملایم موضع را ماساژ دهید. ترک خوردگی پستان و ورم سرمازدگی را درمان می کند سوختگی پوست که از آب جوش یا از آتش باشد را تسکین و التیام می بخشد و ترک خوردگی پس از سوختگی را درمان می کند و برای ترک خوردگی لب ها و رفع خشکی آن مصرف می شود.

مضرات:

• مصرف زیاد آن معده را سست و ضعیف می کند.