نام های دیگر: بلیلج، بهیره، باهرا

مشخصات: میوه ی درختی است از خانواده ی Combretaceae جنس Terminalia، بزرگ و برگهای آن عریض تر از برگ انبه و میوه ی آن کمی دراز تخم مرغی سر آن باریک و پوست آن زرد غباری و نازک تر از پوست هلیله است. این درخت در اغلب جنگلهای مرطوب هند می روید. پوست بلیله قابل استفاده است

ترکیب شیمیایی: سه جزء گلوکوزیدی، گلوکوز، الاجیک اسید، گالیک اسید، حدود ۱۷ درصد تانن.

مزاج: سرد و خشک

خواص:

1. قابض
2. صفرابر
3. اشتها آور
4. دافع سودا
5. نرم کننده
6. درمان تب
7. سوء هاضمه
8. تقویت بینایی
9. درمان بواسیر
10. مخدر (مغز دانه)
11. سستی و رطوبت معده
12. درمان سردردهای گرم
13. درمان خونریزی (مالش)
14. درمان اسهال مزمن (بو داده)
15. موثر در مشکلات راست روده
16. اگر نارس آن را بخورید مسهل و اگر رسیده آن خورده شود قابض است. اگر تا مدتی هر روز دو گرم از آن را بدون هسته بکوبید و با شکر و آب گرم مخلوط کرده و بخورید، برای تقویت چشم افزایش دید چشم و قطع رطوبتهای جاری از دهان مفید است.
17. اگر هر روز کمی از آن را بدون هسته بکوبید و بخورید، تونیک، تب بر و کمی مخدر است سرفه را تسکین می دهد برای معالجه ی اسهال، استسقا سردرد و جذام مفید می باشد مقوی معده و اشتها آور است و کمک به رفع سوء هاضمه می کند مسهل سودا و صفرا می باشد.

مضرات:

1. سرد مزاج ها
2. مضر اعضای قسمت پایین بدن است.