نام های دیگر: شوک الضب، او تنجن.

ترکیب شیمیایی دانه بالباجوار: 1.2 درصد گلوکوزید تلخ بلغارین 2.1 درصد آلانتوان گلوکوزید، کاتچول، ساپونین، تانن.

مشخصات: گیاهی است از خانواده Acanthaceae چند ساله و کوتاه که قسمت پایین ساقه های آن چوبی است برگهای آن ،بیضی کمی ،دراز ساده و بدون دمبرگ و دندانه دار است دندانه های آن منتهی به خار ظریف می شود. گلهای آن آبی رنگ است که در کاسبرگهای پوشیده از کرک و خار جای دارد. میوه ی آن کپسول تخم مرغی به طول ۵-۴ سانتی متر است که دو عدد دانه در آن قرار دارد این گیاه در مناطق گرم و خشک هند در پنجاب و سند پاکستان بلوچستان و در ایران عربستان مصر و حبشه انتشار دارد. در ایران در جنوب کرمان جبال بارز ،لار، بندرعباس بین لار و بندر لنگه هرمز قشم برازجان و در بلوچستان در مکران سرباز ،هودیان خاران و خاش می.روید این گیاه دارای گونه ی دیگری نیز میباشد.

خواص:

1. دانه بالباجوار را بخورید محلل و مدر است نیروی جنسی را افزایش می دهد، سینه را نرم می کند.
2. آب دم کرده ی برگ بالباجوار را بنوشید، مقوی مدر و بند آورنده خون است، برای تقویت نیروی جنسی مؤثر می باشد در مواردی که ادرار قطره قطره و با ناراحتی و درد دفع می شود اثر مفید دارد.