نام های دیگر: بابونه زرد، عین الثور.

نوع گیاه: بوته

نام خانواده: کاسنی

مزاج: گرم و خشک

قسمت مورد استفاده: سرشاخه های گلدار

مقدار و دستور مصرف: 4 تا 2 گرم روزی سه بار به صورت دم کرده.

ترکیب شیمیایی: در آن ،کاروتن گزانتوفیل و یک ماده ی رنگی زرد قابل استخراج در آن وجود دارد.

مشخصات: گیاهی است از خانواده ی Compositae دو ساله یا چند ساله که از نظر شکل خارجی تا حدودی شبیه سایر بابونه ها میباشد و اختلاف محسوسی که موجب تشخیص آن از دیگر بابونه ها میشود این است که گلهای اطراف طبق و گلهای دایره وسط طبق هر دو زرد هستند، در صورتی که در سایر بابونه ها گلهای اطراف سفیدند. گلهای آن در اواخر بهار و تابستان ظاهر میشوند میوه ی آن کوچک به رنگ سفید با پنج خط طولی است. این گیاه در اراضی سنگلاخی، آفتابی و آهکی مناطق مختلف اروپا و آسیا و در ایران وجود دارد، در ایران در مناطق شمال و اطراف تهران گچسر مناطق خشک گلپایگان ،مرند، اشنویه، در تپه های میبد در آذربایجان و در آذربایجان غربی به طور خودرو می روید.

خواص:

1. مقوی
2. قاعده آور
3. ضد اسپاسم
4. آب دم کرده آن را بنوشید. اشتها آور است.
5. آب جوشانده ی آن برای شست و شوی زخم ها و التیام آنها استفاده می شود.