نام های دیگر: اینچ، موانبه، نغزک، انب، منجو
نوع گیاه: درخت
نام خانواده: پسته
قسمت مورد استفاده: میوه، مغز، برگ، گل، پوست
مصلح: زنجبیل، نمک، شربت زرشک، روغن زیتون.
مزاج مغز هسته انبه: طبیعت آن بسیار سرد و خشک است.
ترکیب شیمیایی مغز هسته انبه: ترکیب شیمیایی در مغز هسته ی انبه آمینو اسید موجود است.
مقدار و دستور مصرف: میوه آن به مقدار 10 الی 2 گرم و مغز آن را به مقدار 4 الی 2 گرم و برگ و پوست آن به مقدار 6 الی 4 گرم روزی سه با ربه صورت دم کرده.
مزاج: گرم و خشک، درجه 2، طبیعت آن میوه ی انبه ی نارس طبیعتی سرد و خشک و رسیده ی شیرین آن طبیعتی گرم و خشک دارد.
ترکیب شیمیایی: ترکیب شیمیایی در یک صد گرم میوه خام، آن آب ۸۱ گرم، هیدرات های کربن 16.8 گرم، کلسیم ۱۰ میلی گرم، فسفر ۱۳ میلیگرم آهن 0.4 میلی گرم، سدیم ۷ میلیگرم، پتاسیم ۱۸۹ میلیگرم، یتامین 0.050 میلی گرم، رایبو فلاوین 0.05 میلی گرم، نیاسین ۱/۱ میلیگرم، تانن 0.10، مانگین، مانگی فرین، پیوری بلودای اولئودیستارین، منیزیم، بنزوئیک اسید، سیتریک اسید. ویتامین های 4800 واحد بین المللی و ۳۵ میلی گرم در میوه ی این گیاه وجود دارد.
مشخصات: گیاهی است از خانواده ی Anacardiaceae، درختی است بزرگ و زیبا که ارتفاع آن تا ۱۲ متر می رسد. گلهای آن به صورت خوشه ای در انتهای شاخه گل دهنده و برگهای آن نیزه ای بدون کرک و شفاف است. میوه ی آن تخم مرغی شکل به اندازه های مختلف خوراکی و شیرین است داخل گوشت میوه یعنی در مرکز آن هسته ای بزرگ قرار دارد. این درخت بومی هندوستان مالزی و مالت است و در سایر مناطق آسیای حاره نظیر جاوه کاشته میشود در ایران در جنوب کشور کاشته میشود. با توجه به اینکه انبه های وارداتی به ایران و یا محصول ایران از نظر منابع مختلف کیفیت های متفاوتی دارند، برای شناخت دقیق مواد مؤثر ترکیبات آنها احتیاج به تحقیقات همه جانبه بر روی انبه موجود در بازار است. با شرح و تفاسیری که در مخزن الادویه راجع به انبه آمده بهترین نوع آن برای مصرف خوراکی نوع رسیده، نرم درشت، شیرین، آبدار خوش طعم و خوشبوی آن است. خاصیت ضد کرم گیاه مربوط به دانه آن است که می توان ۲۰ تا ۳۰ گرم پودر آن را مصرف نمود. عصاره محلول در آب میوه انبه ۱۰ بار بیشتر از عصاره کاروتنوئیدها خاصیت ضد سرطانی دارد. در کتاب قانون ابن سینا از انبه صحبتی به میان نیامده است.
خواص:
- قابض
- درمان اسهال
- ادرار آور است
- درمان لاغری
- تقویت کننده مو
- درمان روماتیسم
- دارای اسید آمینه
- باز کننده رنگ صورت
- ضد عفونی کننده روده
- انبه ترش اشتهاآور است
- سفید کننده دندان است.
- تقویت کننده کبد و معده
- عرق انبه مستی آور است.
- زداینده بوی بد دهان است.
- برای درما سردرد نافع است.
- برای مشکلات کلیه نافع است.
- برای درمان دیفتری نافع است.
- درمان سرفه و سیاه سرفه است.
- انبه هندی برای رفع چاقی نافع است.
- انبه ترش برای رفع درد معده نافع است.
- خیسانده برگ انبه برای رفع عطش نافع است.
- ضماد برگ انبه برای سیاه کردن مو نافع است.
- خاکستر چوب انبه برای رفع خونریزی نافع است.
- صمغ درخت انبه برای درمان سیفلیس نافع است.
- انبه ترش برای درمان مشکلات طحال نافع است.
- انبه ترش برای درمان سنگ کلیه و مثانه نافع است.
- ناشتا چند عدد رسیده انبه را میل کنید برای درمان انگل روده نافع است.
- اگر گرد برگ انبه را بر روی محل خونریزی بریزید، خون ریزی را بند می آورد.
- آب جوشاندهی پوست ریشه انبه را بنوشید قابض و بند آورنده ی خون می باشد.
- برگ خشک شده انبه را در چپق یا سیگار بریزید و بکشید دود آن برای دفع باد کلیه نافع است.
- آب جوشانده ی پوست درخت انبه را بنوشید. برای درمان دیفتری رماتیسم و خون ریزی رحم مفید است.
- برگ تازه انبه تازه ی را آب بگیرید و به موها بمالید موها را سیاه تر و دراز تر کرده و از ریزش آن جلوگیری میکند.
- مغز هسته انبه را بو دهید، نرم کنید و بخورید ضد انگل و قابض است و اسهال های سخت را به کلی درمان می کند.
- برگ انبه را بسوزانید و به صورت ذغال شده ی آن را روی زگیل قرار دهید و این کار را تکرار کنید تا زگیل کاملاً نابود شود.
- برگ انبه را بخیسانید بعد مثل چای در همان آب دم کنید و بخورید. خنک کننده است، تب را کاهش میدهد و سرما خوردگی را بر طرف میکند.
- از گرد صمغ درخت انبه در مصارف خارجی برای معالجه ی ترک پا و جرب پوست و همچنین به عنوان داروی ضد سفلیس استفاده می شود.
- هر روز سه تا چهار گرم خشک کردهی شکوفه انبه را با ده گرم شکر نرم بسایید و بخورید. از سیلان و جریان زیاد اسپرم و سرعت انزال جلوگیری می کند.
- آب دم کرده ی پوست ریشه انبه را به آب وان حمام اضافه کنید و در آن بدن را شستشو دهید. ترشحات مهبل را قطع می نماید و رماتیسم را درمان می کند.
- اگر مغز هسته انبه را نرم بکوبید و بخورید سرماخوردگی را برطرف می سازد، بواسیر خونی را درمان می کند، سرفه های سخت و آسم را بهبود می بخشد برای قطع خونریزی رحمی خارج از موعد قاعدگی مفید است.
- ترشح ادرار را افزایش داده مقوی کلیه و مثانه است سنگ کلیه و مثانه را خارج می کند خاصیت ضد قارچی دارد جریان خون را رونق می بخشد و مولد خون غلیظ، است مقوی اعضای رئیسه بدن مری معده و روده، است، ضعف کسالت و سستی بدن را رفع می کند مقوی نیروی جنسی است رنگ چهره را درخشان می کند دهان را خوش بو و عطش را تسکین می دهد اشتها آور است اسهال را به کلی بند می آورد خفقان، سردرد، تنگی نفس سرفه و بواسیر را درمان می کند.
- ترشی آن درد معده را تسکین می دهد تذکر میوه ی ترش آن برای بلغمی و سوداوی مزاجان و رسیده آن برای گرم مزاجان مضر است، به خصوص موقعی که معده خالی باشد ثقیل و نفاخ است ایجاد بیماری های سوداوی، خارش چرب و دمل می نماید کبد را ضعیف می کند برای لثه و دندان مضر است اسپرم را رقیق کرده و زیاده روی در خوردن آن باعث بند آمدن اسپرم می شود.
مضرات:
- مصرف زیاد انبه برای لثه مضر است.
- مصرف زیاد انبه برای دندان ها مضر است.
- مصرف زیاد انبه موجب ضعف بینایی می شود.
- مصرف ناشتا انبه موجب سوء هاضمه می شود.
- خوردن بو داده ی مغز هسته انبه اسپرم را بند می آورد.
- مصرف زیاد انبه موجب تولید کننده بلغم و سودا می شود.
- مصرف انبه ترش برای افرادی که دچار بواسیر شده اند مضر است.
- مصرف زیاد انبه برای افرادی که دچار حرارت کبد هستند مضر است.
- مصرف زیاد انبه برای افرادی که دچار نقصان اسپرم شده اند مضر است.
- مصرف زیاد از حد انبه مخصوص ناشتا برای افرادی که دچار استسقاء شده اند مضر است.