نام های دیگر: اکاسیا، قلقل، کره، شجره الجراد.

مزاج: گرم

نوع گیاه: درخت

نام خانواده: پروانه واران

قسمت مورد استفاده: گل، پوست، برگ

مقدار و دستور مصرف: 4 الی 3 گرم روزی سه بار به صورت دم کرده.

ترکیب شیمیایی: روبین، فلاونوئیدهای مختلف، تانن، املاح معدنی، رزین، فیتوسترولها، ماده رنگی، الکالوئید، آسپاراژین، روغن فرار، موم، آلبومین های سمی به نام فازینها.

مشخصات: گیاهی است از خانواده Leguminosae، درختی است با گلهای زیبا برگهای آن در بهار بسیار زیبا به رنگ سبز جالبی بیرون می آید بلندی آن ده تا ۲۷ متر و خاردار میباشد. برگهای آن متناوب و دیرخزان متشکل از برگچه های کوچک متقابل شانه ای فرد و بیضی شکل که سطح زیر آن سبز خاکستری و روی آن سبز تیره است. شاخه های جوان آن شکننده گلهای آن که از چهار تا شش سالگی شروع و ظاهر میشود معمولاً هر ساله در مناطق معتدل در اواخر اردیبهشت ماه بیرون میآید و رنگ آنها سفید خوشه ای و بسیار معطر است. میوه ی آن غلافی به رنگ قهوه ای به طول حدود هشت سانتی متر و عرض یک سانتی متر که در آن دوازده تا پانزده دانه ی گرد پهن نازک قرار دارد و معمولاً در آبان ماه میرسد. اقاقیا دارای واریته هایی با گلهای قرمز و ارغوانی نیز میباشد. این درخت بومی آمریکای شمالی است ولی در تمام نواحی اروپا و آسیا انتشار دارد. عملاً در تمام مناطق ایران میروید.

خواص:

1. برای درمان گاز روده نافع است.
2. برای درمان اسهال خونی نافع است.
3. برای درمان ترشحات زنانه نافع است.
4. مصرف برگ خشک اقاقیا برای اختلال صفرا نافع است.
5. دم کرده پوست درخت اقاقیا برای دمران یبوست نافع است.
6. گل اقاقیا برای محلول های زیبایی مورد استفاده قرار میگیرد.
7. آن را با گوشت بپزید و سوپ درست کنید برای معالجه ی بیماری های چشمی از آن سوپ بخورید.
8. اگر ۲۰ گرم از آن را در یک لیتر آب جوش دم کرده صاف نموده و آب آن را بنوشید نوشابه ای تونیک می شود و اگر قبل از هر غذا یک فنجان بنوشید برای رفع کم خونی و رفع ترشحات سفید زنانگی مفید می باشد.
9. اگر ۱۲ گرم خشک آن را در ۱۵۰ گرم آب جوش دم کنید و صبح ناشتا آب آن را بنوشید، برای اختلال صفرا مؤثر است و اگر آن را قبل از ناهار و شام بخورید، آرام کننده و مقوی است و در عین حال رفع صفرا کرده و لینت می دهد.

مضرات:

1. برای افرادی که دچار استفراغ شده اند مضر است.
2. به دلیل سمی بودن برای خانم های باردار مضر است.