نام های دیگر: آذر بویه، چوغان، حرض، خرو العصافیر، فضله کنجشک، غاسول، کنتول، مرسیوس، لسان العصافیر، محلب، سوپرنر، ادرافس، عطف شوره.
مزاج: گرم و خشک
مشخصات: گیاهی است خودرو و بی رنگ که معمولاً برای سوخت از آن استفاده می شود و آتش آن بسیار گرم و تند رایحه و دود آن کریه و طعم آن مایل به شوری است. سابقاً از کوبیده ی آن برای شست و شو استفاده میکردند.
خواص:
- ادرار آور
- عرق آور
- صفرا آور
- قاعده آور
- تصفیه کننده خون
- درمان سخت ادراری
- برای درمان استسقاء نافع است.
- حلال فضولات غلیظ ناشی از اخلاط مضر
- برای درمان بالا بودن اوره خون نافع است.
- ضماد اشنان با سرکه برای درمان نیش عقرب نافع است.
- اگر شانزده نخود از آن خورده شود، قاعدگی را باز می کند.
- اگر سه گرم از سبز آن خورده شود، مسهل زردآب می باشد.
- ضماد اشنان و سرکه برای از بین بردن گوشت زاید نافع است.
- اشنان را پودر کنید و می توانید به جای مواد شوینده برای ظروف استفاده کنید.
- اشنان را پودر کنید و با مسواک به دندان بزنید برای سفید کردن دندان نافع است.
- اگر نیم درم از آن خورده شود مدر، معرق، مجفف جالی منقی و محلل فضولات غلیظ است.
مضرات:
- برای گلودرد مضر است.
- برای مشکلات مثانه مضر است.
- برای افرادی که دچار اختلالات اسپرماتوزوئید هستند مضر است.
- برای افرادی که دچار سستی زانو و مفاصل زانو هستند مضر است.
- گیاه سمی است و برای استفاده حتماً زیر نظر پزشک طب سنتی مصرف شود.
- به دلیل سمی بودن و قاعده آور بودن این گیاه برای خانم های باردار مضر است.
- زیاده روی در مصرف این گیاه چه به صورت خوردنی و چه به صورت مالیدنی برای دندان ها مضر است و موجب پوسیدگی دندان ها می شود.