نام های دیگر: ارغیدا، اکوان، ارجوان العرب، خرزیق، زعید، دادی (داذی)

مشخصات: گیاهی است از خانواده Leguminosae درختی دارد که منبث أن بلاد فارس است. گل آن بسیار سرخ و مایل به بنفش انبوه و نیکومنظر و طعم آن اندکی شیرین است ولی چندان بویی ندارد سه گونه ی دیگر از گیاه ارغوان نیز در طبیعت دیده شده است.

مزاج: گرم و معتدل

خواص:

1. شادی آور
2. صاف کننده صدا
3. درمان سنگ کلیه
4. بهبود فعالیت های مغزی
5. مفید برای رنگ کردن مژه و ابرو
6. موثر در درمان سردی معده و کلیه
7. موثر در التیام زخم (ضماد سوخته گل)
8. خارج کننده اخلاط لزج (به صورت تنقیه مجاری تنفسی)
9. پاشیدن گرد سوخته گل و ریشه ارغوان در بینی موجب درمان خون دماغ خواهد شد.
10. هشت گرم پوست ریشه ی ارغوان را با چند عدد عناب نیم کوب شده دم کنید و آب آن را بنوشید. قی آور است.
11. آب جوشانده ی ریشه ارغوان برای معالجه ی آبسه ها مصرف می شود، ضد عفونی کننده است و برای بیماری مثانه نافع می باشد.
12. اگر گرد سوخته ی ریشه ارغوان را بپاشید خونریزی را بند می آورد خصاب خوبی است و زنان می توانند از آن به جای مداد ابرو استفاده کنند یا به مژه ها بمالند چون مژه و ابرو را رشد می دهد.
13. ریشه ارغوان را بسوزانید و زغال آن را پودر کرده با کره ی حیوانی یا روغن کنجد مخلوط کنید و به ابرو بمالید. از ریزش موی ابرو جلوگیری کرده پیاز مو را تقویت می کند و باعث رشد آن می شود.
14. گل ارغوان را بجوید و بخورید مفتت حصاة مخرج اخلاط لزجه رافع برودت معده و کلیه و منقی آلات تنفس می باشد نشاط آور است نیکو و صاف کننده ی صدا است و سنگ مثانه را خرد میکند آب دم کرده ی آن را بنوشید فی آور است و معده را پاک میکند.

مضرات:

• به صورت جوشانده برای افرادی که دچار استفراغ هستند مضر است.